Opodatkowanie brytyjskich zarobków w przyszłym roku

DATA OPUBLIKOWANIA: 2006-12-28

Nowa Konwencja

20 lipca 2006 w Londynie została podpisana Konwencja między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych.

Nowa Konwencja zastąpi umowę z dnia 16 grudnia 1976 r. Ponieważ Prezydent zdążył już ratyfikować nową Konwencję, za zgodą polskiego parlamentu wyrażoną w ustawie z dnia 27 października 2006 r., to postanowienia nowej Konwencji będą miały zastosowanie już do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2007 roku.

Wszyscy polscy obywatele, którzy pracują na Wyspach, i do tej pory musieli rozliczyć się z dochodu zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Polsce, będą zapewne zainteresowani faktem, iż po wejściu w życie nowych przepisów zapłacą tylko brytyjski podatek dochodowy.

Na czym polega obecna metoda proporcjonalnego odliczenia podatku zapłaconego za granicą?

Obecnie obowiązująca umowa z 1976 r. między Polską a Wielką Brytanią przewiduje metodę proporcjonalnego odliczenia podatku. Co do zasady więc dochód uzyskany w Wielkiej Brytanii podlega opodatkowaniu w Polsce, z tym że od obliczonego w Polsce podatku odlicza się podatek zapłacony za granicą. Metoda proporcjonalnego odliczenia podatku zapłaconego za granicą (metoda zaliczenia) polega na tym, że w Polsce podatek zapłacony za granicą podlega odliczeniu od podatku obliczonego od łącznych dochodów uzyskanych w roku podatkowym. W tym przypadku kwotę podatku obliczonego według skali od łącznych dochodów uzyskanych za granicą i w Polsce należy pomnożyć przez kwotę dochodu uzyskanego za granicą a następnie podzielić przez kwotę łącznego dochodu uzyskanego za granicą i w Polsce. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą. Zastosowanie tej metody w Polsce reguluje art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co istotne, nasz system podatkowy jest bardziej represyjny niż system brytyjski. W Polsce kwota wolna od podatku wynosi 3 tys. złotych, podczas gdy w Wielkiej Brytanii kwota ta sięga 6 tys. funtów, czyli ponad 35 tys. złotych.

Wielu Polaków starało się uniknąć płacenia podatku w naszym kraju przez wymeldowanie się ze swego stałego miejsca zamieszkania w Polsce i przeniesienie centrum swych interesów życiowych do Wielkiej Brytanii. Jeśli bowiem podatnik mieszka na stałe za granicą, to w Polsce płaci tylko podatek od tych dochodów, które w danym roku podatkowym osiągnął w naszym kraju. Jest to tzw. ograniczony obowiązek podatkowy.

Jednak w przypadku podatnika, który mimo zatrudnienia za granicą nadal centrum swych interesów życiowych ma w Polsce, zastosowanie mają przepisy o tzw. nieograniczonym obowiązku podatkowym. Taki podatnik musi rozliczyć się z polskim urzędem skarbowym ze wszystkich swoich dochodów.

Urzędy skarbowe zaś ścigały podatników, którzy tylko pozornie przenieśli się do Wielkiej Brytanii. Wystarczyło, że podatnik pozostawił w Polsce konto bankowe lub w inny sposób zdradził się, że nie przeniósł się na stałe na Wyspy, a urząd skarbowy już wzywał taką osobę do złożenia wyjaśnień na temat źródła swych dochodów oraz sposobu ich opodatkowania.

Na czym polega nowa metoda unikania podwójnego opodatkowania - metoda wyłączenia z progresją?

Podpisanie umowy wychodzi naprzeciw oczekiwaniom kilkuset tysięcy Polaków pracujących w Wielkiej Brytanii i Irlandii. Skutkiem otwarcia rynku pracy w Zjednoczonym Królestwie jest stale zwiększająca się emigracja obywateli polskich do Wielkiej Brytanii. Obecnie stosowane metody unikania podwójnego opodatkowania, stosownie do dotychczas obowiązującej umowy, stanowią znaczące utrudnienie dla Polaków pracujących w Wielkiej Brytanii. Ich zarobki obciążone są podatkami zarówno w Wielkiej Brytanii jak i w Polsce – w efekcie sytuacja tych polskich pracowników jest niekorzystna w stosunku do Polaków, którzy podjęli prace w innych krajach, np. w sąsiedniej Irlandii. Ze względu na niższe obciążenia podatkowe w Wielkiej Brytanii polscy pracownicy, po zapłaceniu podatku w Zjednoczonym Królestwie, muszą dopłacać podatek w Polsce. Spowodowało to wiele protestów w środowisku polskich pracowników a także szereg interwencji i interpelacji kierowanych pod adresem posłów na Sejm RP i do senatorów. 

Nowa umowa, podobnie jak większość zawartych przez Polskę konwencji, wprowadza metodę wyłączenia z progresją. Metoda wyłączenia z progresją polega na tym, że w Polsce zwalnia się z opodatkowania dochód osiągnięty w drugim państwie, jednak dla ustalenia podatku należnego od dochodu osiągniętego w Polsce, stosuje się stopę podatku obliczoną dla całego dochodu, tj. łącznie z dochodem osiągniętym w drugim państwie.

Oznacza to, że Polacy pracujący w Wielkiej Brytanii nie będą musieli opodatkowywać w Polsce dochodu uzyskanego z tego tytułu. Nowa umowa zrówna więc sytuację podatkową Polaków pracujących w Wielkiej Brytanii z sytuacją polskich podatników w większości krajów europejskich.

Podstawa prawna:

·     Konwencja między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych;

·     Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1993 r., Nr 90, poz. 416, ze zm.);

Ustawa z dnia 27 października 2006 r. o ratyfikacji Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U.  2006 r., Nr 226, poz. 1646)