Tygodnik Delegowanie 2012:

Tygodnik Delegowanie 2011:

• Biuletyn (21 grudzień 2011)  (2011)
  Z delegowaniem pracowników oraz osób pracujących na własny rachunek wiążą się pewne formalności. Przede wszystkim należy uzyskać z instytucji ubezpieczeniowej odpowiednie zaświadczenie – A1.

  Inna ważna kwestia to zakończenie delegowania – jak o tym poinformować instytucję. Co dzieje się ,gdy delegowanie ulega przerwaniu? Tego wszystkiego dowiedzieć się można z niniejszego wydania „Delegowania”. Zawarte w nim tezy pochodzą z Praktycznego poradnika Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego.

• Biuletyn (30 listopad 2011)  (2011)
  Rozporządzenie nr 883/2004 koordynujące systemy zabezpieczenia społecznego promuje wymianę doświadczeń i najlepszych praktyk administracyjnych. Według unijnego ustawodawcy ma to przede wszystkim na celu usprawnianie jednolitego stosowania prawa wspólnotowego.

  Żeby to zrealizować, Komisja Administracyjna ds. Zabezpieczenia Społecznego opracowała Praktyczny poradnik „Ustawodawstwo właściwe”, który stanowiłby pomoc dla instytucji, pracodawców i pracowników w zakresie ustalania właściwego ustawodawstwa.

  W kolejnych cotygodniowych wydaniach „Delegowania” przedstawimy poszczególne dziedziny, które omawia Poradnik. Zaczniemy od regulacji dotyczących pracowników oddelegowanych. Znajdziecie tu Państwo opis kryteriów delegowania, które muszą spełnić pracodawcy – chodzi w szczególności o tzw. znaczną działalność prowadzoną w państwie delegującym, do tego liczne przykłady obrazujące zasady stosowania przepisów unijnych w zakresie delegowania pracowników.

• Biuletyn (23 listopad 2011)  (2011)
  Przepisy Rozporządzenia 883/2004 określają jakiemu ustawodawstwu powinna podlegać osoba prowadząca działalność na własny rachunek w więcej niż jednym kraju UE jednocześnie. Niestety przepis Rozporządzenia w tym zakresie – art. 13 ust. 2 zawiera niejasne i nieostre pojęcia, np.: znaczna część pracy, centrum działalności i in.

  Konieczne stało się więc zinterpretowanie tych pojęć, w taki sposób, aby można je było podobnie rozumieć w każdym państwie Unii. Zadanie to należało do Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego, która w Praktycznym poradniku zawarła kilka ważnych tez w tym zakresie.

• Biuletyn (16 listopad 2011)  (2011)
  Niezmiernie istotną kwestią, jeśli chodzi o ustalenie właściwego ustawodawstwa w stosunku do osób pracujących jednocześnie w więcej niż jednym kraju jest uzyskanie decyzji o tzw. tymczasowym ustawodawstwie, a naste pinie zaświadczenia A1 określającego ustawodawstwo ostateczne.

  W niniejszym wydaniu przestawiamy Państwu wytyczne Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego w tym zakresie.

  Powinny je stosować instytucje wszystkich krajów unijnych, w tym także Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

• Biuletyn (09 listopad 2011)  (2011)
  Dla określenia właściwego ustawodawstwa osoby pracującej w więcej niż jednym kraju, która w państwie swojego zamieszkania nie wykonuje znacznej części pracy, bardzo istotne jest ustalenia siedziby lub miejsca prowadzenia działalności pracodawcy ją zatrudniającego. Niniejsze wydanie „Delegowania” jest poświęcone właśnie tej ważnej kwestii.

  Wyjaśnienia poniższe pochodzą z „Praktycznego poradnika” Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego i stosowane są we wszystkich krajach UE.

• Biuletyn (02 listopad 2011)  (2011)
  Niniejsze wydanie tygodnika „Delegowanie” zawiera ważne definicje dotyczące osób pracujących jednocześnie w więcej niż jednym kraju. Komisja Administracyjna ds. Zabezpieczenia Społecznego, mając na uwadze trudności interpretacyjne jakie towarzyszyły stosowaniu art. 14.2.b) Rozporządzenia 1408/71, podjęła próbę wyjaśnienia wszelkich zawiłości na gruncie nowych przepisów Rozporządzenia 883/2004. Najwięcej problemów występuje przy określeniu „znacznej części pracy” oraz tzw. pracy marginalnej. Poniżej zamieszczamy fragmenty Poradnika Komisji, wraz z wieloma przykładami,.

• Biuletyn (26 październik 2011)  (2011)
  Wielu pracodawców świadczy swoje usługi w więcej niż jednym kraju Unii Europejskiej. W takiej sytuacji niejednokrotnie zaistnieje potrzeba zatrudniania pracowników jednocześnie w kilku krajach, np.: naprzemiennie po kilka tygodni.

  W takim przypadku dość uciążliwe jest załatwienie w ZUS zaświadczeń A1 na każdy kilkutygodniowy okres odrębnie dla każdego kraju.
  Dlatego też prawodawstwo unijne przewiduje specjalną regulację dotyczącą określania właściwego ustawodawstwa dla osób, które w tym samym czasie świadczą pracę w więcej niż jednym państwie.
  W tym wydaniu „Delegowania”, biorąc za podstawę Praktyczny poradnik Komisji Administracyjnej, wyjaśniamy jak ustalić właściwe ustawodawstwo w takim przypadku.

• Biuletyn (19 październik 2011)  (2011)
  Z delegowaniem pracowników oraz osób pracujących na własny rachunek wiążą się pewne formalności. Przede wszystkim należy uzyskać z instytucji ubezpieczeniowej odpowiednie zaświadczenie – A1.

  Inna ważna kwestia to zakończenie delegowania – jak o tym poinformować instytucję. Co dzieje się ,gdy delegowanie ulega przerwaniu? Tego wszystkiego dowiedzieć się można z niniejszego wydania „Delegowania”. Zawarte w nim tezy pochodzą z Praktycznego poradnika Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego.

• Biuletyn (12 październik 2011)  (2011)
  Prawo unijne przewiduje, że nie tylko pracownicy mogą zostać delegowani do pracy w innym kraju zachowując przy tym ustawodawstwo swojego państwa – możliwość taka została przewidziana także dla tzw. osób samo zatrudnionych.

  Tak więc, w myśl art. 12 ust. 1 Rozporządzenia 883/2004 osoba pracująca na własny rachunek może pojąć pracę w innym kraju pozostając przez okres nie dłuższy niż 24 miesiące w ustawodawstwie kraju pochodzenia. Należy przy tym spełnić kilka warunków. W tym wydaniu szczegółowo o tym piszemy, cytując wytyczne w tym zakresie wydane przez Komisję Administracyjną ds. Zabezpieczenia Społecznego

• Biuletyn (28 wrzesień 2011)  (2011)
  Rozporządzenie nr 883/2004 koordynujące systemy zabezpieczenia społecznego promuje wymianę doświadczeń i najlepszych praktyk administracyjnych. Według unijnego ustawodawcy ma to przede wszystkim na celu usprawnianie jednolitego stosowania prawa wspólnotowego. Żeby to zrealizować, Komisja Administracyjna ds. Zabezpieczenia Społecznego opracowała Praktyczny poradnik „Ustawodawstwo właściwe”, który stanowiłby pomoc dla instytucji, pracodawców i pracowników w zakresie ustalania właściwego ustawodawstwa.

  W kolejnych cotygodniowych wydaniach „Delegowania” przedstawimy poszczególne dziedziny, które omawia Poradnik. Zaczniemy od regulacji dotyczących pracowników oddelegowanych. Znajdziecie tu Państwo opis kryteriów delegowania, które muszą spełnić pracodawcy – chodzi w szczególności o tzw. znaczną działalność prowadzoną w państwie delegującym, do tego liczne przykłady obrazujące zasady stosowania przepisów unijnych w zakresie delegowania pracowników.

• Biuletyn (21 wrzesień 2011)  (2011)
  Przepisy Rozporządzenia 883/2004 określają jakiemu ustawodawstwu powinna podlegać osoba prowadząca działalność na własny rachunek w więcej niż jednym kraju UE jednocześnie. Niestety przepis Rozporządzenia w tym zakresie – art. 13 ust. 2 zawiera niejasne i nieostre pojęcia, np.: znaczna część pracy, centrum działalności i in.

  Konieczne stało się więc zinterpretowanie tych pojęć, w taki sposób, aby można je było podobnie rozumieć w każdym państwie Unii. Zadanie to należało do Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego, która w Praktycznym poradniku zawarła kilka ważnych tez w tym zakresie.

• Biuletyn (14 wrzesień 2011)  (2011)
  Niezmiernie istotną kwestią, jeśli chodzi o ustalenie właściwego ustawodawstwa w stosunku do osób pracujących jednocześnie w więcej niż jednym kraju jest uzyskanie decyzji o tzw. tymczasowym ustawodawstwie, a naste pinie zaświadczenia A1 określającego ustawodawstwo ostateczne.

  W niniejszym wydaniu przestawiamy Państwu wytyczne Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego w tym zakresie.
  Powinny je stosować instytucje wszystkich krajów unijnych, w tym także Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

• Biuletyn (07 wrzesień 2011)  (2011)
  Dla określenia właściwego ustawodawstwa osoby pracującej w więcej niż jednym kraju, która w państwie swojego zamieszkania nie wykonuje znacznej części pracy, bardzo istotne jest ustalenia siedziby lub miejsca prowadzenia działalności pracodawcy ją zatrudniającego.
  Niniejsze wydanie „Delegowania” jest poświęcone właśnie tej ważnej kwestii.

  Wyjaśnienia poniższe pochodzą z „Praktycznego poradnika” Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego i stosowane są we wszystkich krajach UE.

• Biuletyn (31 sierpień 2011)  (2011)
  Niniejsze wydanie tygodnika „Delegowanie” zawiera ważne definicje dotyczące osób pracujących jednocześnie w więcej niż jednym kraju. Komisja Administracyjna ds. Zabezpieczenia Społecznego, mając na uwadze trudności interpretacyjne jakie towarzyszyły stosowaniu art. 14.2.b) Rozporządzenia 1408/71, podjęła próbę wyjaśnienia wszelkich zawiłości na gruncie nowych przepisów Rozporządzenia 883/2004. Najwięcej problemów występuje przy określeniu „znacznej części pracy” oraz tzw. pracy marginalnej.

  Poniżej zamieszczamy fragmenty Poradnika Komisji, wraz z wieloma przykładami.

• Biuletyn (24 sierpień 2011)  (2011)
  Wielu pracodawców świadczy swoje usługi w więcej niż jednym kraju Unii Europejskiej. W takiej sytuacji niejednokrotnie zaistnieje potrzeba zatrudniania pracowników jednocześnie w kilku krajach, np.: naprzemiennie po kilka tygodni. W takim przypadku dość uciążliwe jest załatwienie w ZUS zaświadczeń A1 na każdy kilkutygodniowy okres odrębnie dla każdego kraju.
  Dlatego też prawodawstwo unijne przewiduje specjalną regulację dotyczącą określania właściwego ustawodawstwa dla osób, które w tym samym czasie świadczą pracę w więcej niż jednym państwie.
  W tym wydaniu „Delegowania”, biorąc za podstawę Praktyczny poradnik Komisji Administracyjnej, wyjaśniamy jak ustalić właściwe ustawodawstwo w takim przypadku.

• Biuletyn (17 sierpień 2011)  (2011)
  Z delegowaniem pracowników oraz osób pracujących na własny rachunek wiążą się pewne formalności. Przede wszystkim należy uzyskać z instytucji ubezpieczeniowej odpowiednie zaświadczenie – A1.
  Inna ważna kwestia to zakończenie delegowania – jak o tym poinformować instytucję. Co dzieje się ,gdy delegowanie ulega przerwaniu?
  Tego wszystkiego dowiedzieć się można z niniejszego wydania „Delegowania”. Zawarte w nim tezy pochodzą z Praktycznego poradnika Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego.

• Biuletyn (10 sierpień 2011)  (2011)
  Prawo unijne przewiduje, że nie tylko pracownicy mogą zostać delegowani do pracy w innym kraju zachowując przy tym ustawodawstwo swojego państwa – możliwość taka została przewidziana także dla tzw. osób samo zatrudnionych.

  Tak więc, w myśl art. 12 ust. 1 Rozporządzenia 883/2004 osoba pracująca na własny rachunek może pojąć pracę w innym kraju pozostając przez okres nie dłuższy niż 24 miesiące w ustawodawstwie kraju pochodzenia. Należy przy tym spełnić kilka warunków. W tym wydaniu szczegółowo o tym piszemy, cytując wytyczne w tym zakresie wydane przez Komisję Administracyjną ds. Zabezpieczenia Społecznego

• Biuletyn (03 sierpień 2011)  (2011)
  Pracodawca delegujący pracowników musi pamiętać, że kryteria dotyczące delegowania odnoszą się nie tylko do niego jako przedsiębiorcy, ale także do zatrudnionych przez niego pracowników. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na tzw. bezpośredni związek między pracodawcą a pracownikiem. Komisja Administracyjna określiła szereg warunków, które pozwalają to zbadać. Kolejna ważna kwestia, to podleganie ustawodawstwu państwa wysyłającego na miesiąc przez oddelegowaniem. Problem ten pokazany został na kilku przykładach. Na koniec, równie ważne zagadnienie – kiedy nie możemy mówić o delegowaniu pracownika.

• Biuletyn (27 lipiec 2011)  (2011)
  Rozporządzenie nr 883/2004 koordynujące systemy zabezpieczenia społecznego promuje wymianę doświadczeń i najlepszych praktyk administracyjnych. Według unijnego ustawodawcy ma to przede wszystkim na celu usprawnianie jednolitego stosowania prawa wspólnotowego.

  Żeby to zrealizować, Komisja Administracyjna ds. Zabezpieczenia Społecznego opracowała Praktyczny poradnik „Ustawodawstwo właściwe”, który stanowiłby pomoc dla instytucji, pracodawców i pracowników w zakresie ustalania właściwego ustawodawstwa.

  W kolejnych cotygodniowych wydaniach „Delegowania” przedstawimy poszczególne dziedziny, które omawia Poradnik. Zaczniemy od regulacji dotyczących pracowników oddelegowanych. Znajdziecie tu Państwo opis kryteriów delegowania, które muszą spełnić pracodawcy – chodzi w szczególności o tzw. znaczną działalność prowadzoną w państwie delegującym, do tego liczne przykłady obrazujące zasady stosowania przepisów unijnych w zakresie delegowania pracowników.

• Biuletyn (20 lipiec 2011)  (2011)
  Wyroki Sądu Arbitrażowego przy Izbie Pracodawców Polskich są wykonywane w ponad 140 krajach świata. By podlegać jurysdykcji Sądu Arbitrażowego przy IPP, należy wprowadzić do wszystkich umów zawieranych przez firmę (z wyjątkiem umów z pracownikami) z kontrahentami krajowymi i zagranicznymi, oraz z osobami, które współpracują z firmą na podstawie innych umów, niż umowy o pracę, następujących klauzul: „Wszelkie spory wynikające z niniejszej umowy lub powstające w związku z nią będą rozstrzygane przez Sąd Arbitrażowy przy Izbie Pracodawców Polskich w Warszawie, stosownie do Regulaminu tego Sądu obowiązującego w dacie wniesienia pozwu.” „All disputes arising out of or in connection with this contract shall be settled by the Court of Arbitration at the Chamber of Polish Employers in Warsaw pursuant to the Rules of this Court binding on the date of filing the statement of claim.” Wyrok Sądu Arbitrażowego zapada w stosunkowo krótkim czasie. Koszty postępowania są niższe, niż koszty postępowania przed sądem powszechnym. Oto zasady etyki Arbitrów i Mediatorów Sądu Arbitrażowego przy IPP.

• Biuletyn (13 lipiec 2011)  (2011)
  W dniu 1 maja 2010r. przy Izbie Pracodawców Polskich powstał Sąd Arbitrażowy.
  Dzięki konwencjom międzynarodowym (głównie Konwencji Nowojorskiej z 1958 r.), jego wyrok jest uznawany i wykonywany obecnie w ponad 140 krajach świata.

  Z tego powodu, Sąd Arbitrażowy przy Izbie Pracodawców Polskich jest dobrym rozwiązaniem dla polskiej firmy w sporach z zagranicznymi odbiorcami usług, ale także ze wszystkimi innymi kontrahentami w kraju i za granicą.

  Dodać trzeba, że wyrok Sądu Arbitrażowego zapada w ciągu kilku tygodni. Koszty postępowania są natomiast niższe, niż koszty postępowania przed sądem powszechnym.

  W tym wydaniu Tygodnika zamieszczamy taryfę opłat Sądu Arbitrażowego.

• Biuletyn (06 lipiec 2011)  (2011)
  W ostatnim czasie obserwujemy zwiększone zainteresowanie niemieckim rynkiem w branży opieki.
  Powstaje wiele firm (agencji) zajmujących się taką działalnością. Wiele firm świadczyło już takie usług w Niemczech przed 1 maja 2011r.
  Tym razem przekazujemy 12 rad bardzo pomocnych polskiej firmie działającej na rynku niemieckim w branży opieki przed 1.5.2011 i kontynuującej działalność po uwolnieniu niemieckiego rynku pracy dla Polaków.

• Biuletyn (29 czerwiec 2011)  (2011)
  Od 1 maja 2011r. polskie agencje pracy tymczasowej mogą już delegować swój personel do pracy w Niemczech. W dziesięciu punktach zwracamy uwagę na najważniejsze sprawy związane z delegowaniem pracowników tymczasowych. Jak uniknąć problemów, jakie kroki podjąć by zminimalizować wszelki ryzyko. Zachęcamy do uważnej lektury.

• Biuletyn (22 czerwiec 2011)  (2011)
  Od 1 maja 2011r. po siedmiu latach okresu przejściowego otwarty został dla Polaków niemiecki rynek pracy.

  Wiele firm świadczy swoje usługi w Niemczech od dawna. W ramach tych usług deleguje swoich pracowników. Co zmieni się dla nich wraz z uwolnieniem rynku? Co muszą zmienić firmy, aby rentownie działać w Niemczech?
  Oto kilka cennych rad dla firm, które już w dniu 1 maja 2011r. były obecne na niemieckim rynku pracy.

• Biuletyn (08 czerwiec 2011)  (2011)
  Sąd Arbitrażowy przy Izbie Pracodawców Polskich powołany został uchwałą Zarządu z 30 kwietnia 2010 r. Jest to nowoczesna instytucja o randze międzynarodowej i regionalnej, służąca szybkiemu rozwiązywaniu sporów majątkowych i korporacyjnych. Dla przedsiębiorców oznacza uzyskiwanie szybkich orzeczeń rozstrzygających spory oraz obniżenie kosztów prowadzenia procesów. Powołanie Sądu Arbitrażowego przy Izbie Pracodawców Polskich podąża za światowymi trendami powszechnego korzystania z alternatywnych i polubownych dróg oraz środków rozwiązywania sporów, na podstawie prawa modelowego UNCITRAL i Konwencji Nowojorskiej z 1958 r. Wyrok Sądu Arbitrażowego przy Izbie Pracodawców Polskich jest tytułem egzekucyjnym, który po nadaniu przez sąd powszechny klauzuli wykonalności nadaje się do egzekucji, podobnie jak wyrok sądu państwowego. Wyrok Sądu Arbitrażowego przy Izbie Pracodawców Polskich dzięki konwencjom międzynarodowym (głównie Konwencji Nowojorskiej z 1958 r.) jest wykonywany obecnie w ponad 140 krajach świata. Wielką zaletą jest, że wyrok Sądu Arbitrażowego zapada w ciągu kilku tygodni. Koszty postępowania są niższe, niż koszty postępowania przed sądem państwowym. We wszystkich umowach zawieranych przez firmę (z wyjątkiem umów z pracownikami) z kontrahentami krajowymi i zagranicznymi, oraz z osobami współpracującymi na podstawie innych umów, niż umowy o pracę, należy zawrzeć następującą następujących klauzulę (podajemy ją w czterech językach): „Wszelkie spory wynikające z niniejszej umowy lub powstające w związku z nią będą rozstrzygane przez Sąd Arbitrażowy przy Izbie Pracodawców Polskich w Warszawie, stosownie do Regulaminu tego Sądu obowiązującego w dacie wniesienia pozwu.” „All disputes arising out of or in connection with this contract shall be settled by the Court of Arbitration at the Chamber of Polish Employers in Warsaw pursuant to the Rules of this Co­urt binding on the date of filing the statement of claim.” „Tous différends découlant du présent con­trat ou en relation avec celui-ci seront tranchés par la Cour d’Arbitrage près de la Chambre des Employeurs Polonaises suivant le Règlement de cette Cour en vigueur à la date de soumission de la demande d’arbitrage.” „Alle aus oder in Zusammenhang mit diesem Vertrag sich ergebenden Streitigkeiten werden nach der an dem Tag der Einleitung der Schiedsklage gültigen Schiedsgerichtsordnung des Schiedsgerichts bei der Polnischen Arbeitge­berkammer in Warschau entschieden.”

• Biuletyn (08 czerwiec 2011)  (2011)
  Sąd Arbitrażowy przy Izbie Pracodawców Polskich powstał 1 maja 2010r. Jego wyrok, dzięki konwencjom międzynarodowym (głównie Konwencji Nowojorskiej z 1958 r.), jest wykonywany obecnie w ponad 140 krajach świata. Sąd Arbitrażowy przy Izbie Pracodawców Polskich jest więc idealnym rozwiązaniem dla polskiej firmy w sporach z zagranicznymi odbiorcami usług, ale także ze wszystkimi innymi kontrahentami w kraju i za granicą. Wyrok Sądu Arbitrażowego zapada w ciągu kilku tygodni. Koszty postępowania są niższe, niż koszty postępowania przed sądem powszechnym.

  By podlegać jurysdykcji Sądu Arbitrażowego przy IPP, należy wprowadzić do wszystkich umów zawieranych przez firmę (z wyjątkiem umów z pracownikami) z kontrahentami krajowymi i zagranicznymi, oraz z osobami, które współpracują z firmą na podstawie innych umów, niż umowy o pracę, następujących klauzul:

  „Wszelkie spory wynikające z niniejszej umowy lub powstające w związku z nią będą rozstrzygane przez Sąd Arbitrażowy przy Izbie Pracodawców Polskich w Warszawie, stosownie do Regulaminu tego Sądu obowiązującego w dacie wniesienia pozwu.”

  „All disputes arising out of or in connection with this contract shall be settled by the Court of Arbitration at the Chamber of Polish Employers in Warsaw pursuant to the Rules of this Court binding on the date of filing the statement of claim.”
  Taką klauzulę można zamieścić w zawieranej umowie, fakturze, rachunku, wymianie korespondencji, na piśmie, a nawet w innym możliwym do utrwalenia środku komunikacji, takim jak Internet, wymianie e-maili, telegramów, rozmów telefonicznych nagranych za zgodą stron. Zwykle na końcu pisma, ale tak, aby stanowiła jego integralną część. Może to mieć też formę aneksu do umowy.

  Zagwarantuje to Państwu szybki, tani i skuteczny proces z kontrahentem/dłużnikiem zagranicznym i polskim.

  W tym wydaniu Biuletynu znajdą Państwo Statut Sądu Arbitrażowego.

• Biuletyn (01 czerwiec 2011)  (2011)
  Niemal każda firma eksportowa przynajmniej raz w swojej działalności spotkała się uchylaniem się dłużników w kraju i za granicą przed terminowymi płatnościami. Towarzyszyły temu często sztuczki procesowe zagranicznych pełnomocników dłużników firm. Uciążliwa jest jednak przede wszystkim niewydolność wymiaru sprawiedliwości orzekającego w sprawach biznesowych oraz długie postępowania sądowe.

  Mając to na względzie, Zarząd Izby Pracodawców Polskich w dniu 30.04.2010 podjął uchwałę o ukonstytuowaniu Sądu Arbitrażowego przy Izbie Pracodawców Polskich. Powołanie Sądu Arbitrażowego przy Izbie Pracodawców Polskich podąża za silnymi światowymi trendami coraz powszechniejszego korzystania z alternatywnych i polubownych dróg oraz środków rozwiązywania sporów, na podstawie prawa modelowego UNCITRAL i Konwencji Nowojorskiej z 1958 r.

  Dodajmy, że wyrok Sądu Arbitrażowego przy Izbie Pracodawców Polskich jest tytułem egzekucyjnym, który po nadaniu przez sąd państwowy klauzuli wykonalności nadaje się do egzekucji, podobnie jak wyrok sądu państwowego.

  Wystarczy wprowadzić do wszystkich umów zawieranych przez Państwa (z wyjątkiem umów z pracownikami) z kontrahentami krajowymi i zagranicznymi, oraz z osobami, które współpracują z Państwem na podstawie innych umów, niż umowy o pracę, następujących klauzul:

  „Wszelkie spory wynikające z niniejszej umowy lub powstające w związku z nią będą rozstrzygane przez Sąd Arbitrażowy przy Izbie Pracodawców Polskich w Warszawie, stosownie do Regulaminu tego Sądu obowiązującego w dacie wniesienia pozwu.”

  „All disputes arising out of or in connection with this contract shall be settled by the Court of Arbitration at the Chamber of Polish Employers in Warsaw pursuant to the Rules of this Court binding on the date of filing the statement of claim.”

• Biuletyn (25 maj 2011)  (2011)
  Szanowni Państwo,
  oddajemy do Waszych rąk kolejny numer biuletynu „Delegowanie”. Poświęcamy go omówieniu cięgle budzących Państwa emocje tzw. kryteriów delegowania. Mimo, że nowe przepisy w zakresie koordynacji systemów zabezpieczenia społeczne weszły w życie niemal rok temu, wiele firm nadal nas pyta, co oznacza dla instytucji ubezpieczeniowych „miesiąc podlegania ubezpieczeniom przed oddelegowaniem” – w tym numerze wyjaśniamy to szczegółowo. Przypominam też, że Izba Pracodawców Polskich regularnie organizuje specjalistyczne szkolenia n/t delegowania pracowników za granicę. Więcej informacji znajdziecie Państwo na stronie www.ipp.org.pl

• Biuletyn (18 maj 2011)  (2011)
  Szanowni Państwo,
  Oddajemy do Waszych rąk kolejny numer biuletynu „Delegowanie”. W marcowym wydaniu „Delegowania” zamieściliśmy angielską wersję językową drugiej części Praktycznego Poradnika Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego. Komisja zajmuje się w nim interpretacją przepisów art. 13 rozporządzenia 883/2004 dotyczących m.in. jednoczesnej pracy w więcej niż jednym kraju. W tym wydaniu przeczytacie Państwo właśnie o tej problematyce.

• Biuletyn (11maj 2011)  (2011)
  Szanowni Państwo, oddajemy do Waszych rąk kolejny numer biuletynu „Delegowanie”. Poświęcamy go zagadnieniem związanym z opodatkowaniem pracowników delegowanych do państw skandynawskich – Danii, Finlandii i Szwecji. Wyjaśniamy m.in. trudną kwestię zliczania 183 dni pobytu pracownika za granicą w ciągu kolejnych 12 miesięcy – często Państwo pytają o to na naszych seminariach.

• Biuletyn (04 maj 2011)  (2011)
  Szanowni Państwo,

  oddajemy do Waszych rąk kolejny numer biuletynu „Delegowanie”. Tym razem poświęcamy go zagadnieniem związanym z opodatkowaniem pracowników delegowanych do Belgii, Francji i Hiszpanii. Przy okazji omawiania tej tematyki zwracamy uwagę na często poruszane przez Państwa w czasie seminariów Izby zagadnienie tzw. zakładu podatkowego oraz konsekwencji jego ukonstytuowania za granicą. Nieco miejsca poświęciliśmy także zagadnieniom opodatkowania dochodu pracowników delegowanych do tych krajów.

• Biuletyn (27 kwiecień 2011)  (2011)
  Szanowni Państwo, oddajemy do Waszych rąk kolejny numer biuletynu „Delegowanie”. To wydanie poświęcamy zagadnieniem związanym z opodatkowaniem pracowników delegowanych do Austrii, Niemiec oraz Szwajcarii. Tematyka jest szczególnie aktualna w kontekście otwarcia od 1 maja tego roku rynków austriackiego i niemieckiego. Warto zwrócić uwagę na zapisy w Umowie polsko-niemieckiej de facto dyskryminujące pracowników tymczasowych, z punktu widzenia podatkowego – to ważne dla agencji pracy tymczasowych, które zamierzają rozpoczynać swoją działalność na terenie Niemiec. Życząc udanej lektury Pozdrawiam serdecznie Anna Krasucka Dyrektor Generalny IPP anna.krasucka@ipp.org.pl

• Biuletyn (20 kwiecień 2011)  (2011)
  Szanowni Państwo, Oddajemy do Waszych rąk kolejny numer biuletynu „Delegowanie”. Tym razem mówimy o dokumencie wydanym przez Komisję Administracyjną ds. Zabezpieczenia Społecznego, który ma niebagatelne znacznie dla pracodawców delegujących swoich pracowników do innych krajów Unii Europejskiej. Mam tu na myśli pierwszą część Praktycznego poradnika pt. Ustawodawstwo mające zastosowanie do pracowników w Unii Europejskiej (UE), Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) i Szwajcarii.

  Z satysfakcją mogę stwierdzić, że Komisja Administracyjna wzięła w swoje ręce interpretację przepisów unijnych w zakresie zabezpieczenia społecznego. Nie powinno więc dochodzić do takich sytuacji, jakie mieliśmy w latach poprzednich, że np.: instytucje dwóch krajów na podstawie dwustronnych porozumień uzgadniały sobie „wyjątki” od powszechnie obowiązujących przepisów - Izba Pracodawców Polskich zmuszona była nawet sporządzać skargi do Komisji Europejskiej na takie „samowolne” interpretacje przepisów. Pozostaje sobie życzyć, żeby instytucje uważnie czytały zalecenia Komisji, co po lekturze tego wydania biuletynu, okazuje się nie być oczywiste.

• Biuletyn (13 kwiecień 2011)  (2011)
  Szanowni Państwo,

  Oddajemy do Waszych rąk kolejny numer biuletynu „Delegowanie”. W tym wydaniu zamieściliśmy przepisy unijne dotyczące delegowania pracowników. Biorąc pod uwagę, że na co dzień firmy „zmagają się” z ich zastosowaniem, warto je uważnie przeczytać. Przepisy opatrzone zostały krótkim komentarzem, w szczególności dotyczącym tzw. przerw w oddelegowaniu, które niekiedy pozwalają na uzyskanie formularzy A1 na dłużej niż 2 lata. Jak zawsze zapraszam Państwa na seminaria organizowane przez Izbę Pracodawców Polskich, na których nasi eksperci wyjaśniają wszelkie zawiłości związane z praktycznym zastosowaniem tych przepisów.

• Biuletyn (06 kwiecień 2011)  (2011)
  Szanowni Państwo,

  Oddajemy do Waszych rąk kolejny numer biuletynu ?Delegowanie?. Wiele firm członkowskich IPP pyta nas ostatnio o alternatywne dla oddelegowania rozwiązania w zakresie kierowania pracowników za granicę. Nie zawsze przecież pracownik wyjeżdża do innego kraju na rok czy dwa, coraz częściej zdarza się natomiast, że w ciągu krótkiego czasu (miesiąca, dwóch) pracownik musi być wysłany do wykonania konkretnych zadań do kilku krajów. Dotyczy to szczególnie firm montażowych, choć nie tylko.

  Dla takich przypadków obowiązują w Rozporządzeniu 883/2004 odpowiednie przepisy kolizyjne. Im właśnie poświęcamy niniejsze wydanie Biuletynu.